Drugi dzień festiwalu przenosi publiczność w świat kultury dworskiej, muzycznych dedykacji, arystokratycznych salonów i europejskich powiązań artystycznych. To dzień, w którym królewska historia Wschowy spotyka się z pamięcią o rodzinie Leszczyńskich, muzyką XVIII wieku oraz twórczością Mieczysława Karłowicza. Majestat nie oznacza tu wyłącznie władzy i ceremoniału. Jest także formą stylu, gestu, smaku i duchowej niezależności — od dworu Stanisława Leszczyńskiego po późnoromantyczną wrażliwość Karłowicza.

Muzyka dla króla Polski: Johann Daniel Hardt i dwór Stanisława Leszczyńskiego

Koncert kameralny „A sa Majesté le Roy de Pologne” koncentruje się wokół muzycznych śladów dworu Stanisława Leszczyńskiego. Punktem wyjścia są sonaty Johanna Daniela Hardta — niemieckiego gambisty i kompozytora związanego z królem podczas jego pobytu w Zweibrücken. Zbiór Six Sonates… został opatrzony dedykacją dla „Jego Królewskiej Mości Króla Polski”, dzięki czemu stanowi jeden z najciekawszych muzycznych dokumentów emigracyjnego dworu Leszczyńskiego.

Program ukazuje także szerszy kontekst francuskiej muzycznej kultury kameralnej XVIII wieku. Obok sonat Hardta zabrzmią utwory Thomasa Marca i Georga Philippa Telemanna, w których szczególną rolę odgrywa dessus de viole — dyszkantowa odmiana violi da gamba.

Całość dopełnia La Princesse Marie François Couperina, muzyczny portret Marii Leszczyńskiej, córki Stanisława Leszczyńskiego i przyszłej królowej Francji. Zawarty w nim Air dans le goût Polonois subtelnie przywołuje polskie pochodzenie Marii i wpisuje koncert w opowieść o królewskich, polsko-francuskich kontekstach Wschowy.

Królewska Playlista: J. A. Hasse i C.P.E. Bach

Główn koncert festiwalowy „Królewska Playlista” w wykonaniu orkiestry Arte dei Suonatori przenosi słuchaczy w świat osiemnastowiecznych scen operowych i orkiestr dworskich. Program ukazuje muzykę jako przestrzeń blasku, emocji, wirtuozerii i teatralnego gestu.

Centralną postacią wieczoru będzie Johann Adolf Hasse — jeden z najwybitniejszych twórców opery seria, związany z dworem drezdeńskim Augusta III Sasa. Jego sinfonia z serenaty „Marc Antonio e Cleopatra”, uwertura do opery „Cleofide” oraz arie z oper „Arminio”, „Zenobia”, „Gerone, tiranno di Siracusa” i „La Clemenza di Tito” odsłonią pełną skalę późnobarokowego teatru muzycznego: od lirycznej czułości po dramatyczne napięcie i popis wokalnej wirtuozerii.

Drugim biegunem programu będą symfonie Carla Philippa Emanuela Bacha — kompozytora, który przesuwał język muzyczny XVIII wieku ku nowej ekspresji. Jego muzyka, pełna kontrastów, gwałtownych gestów i nieoczekiwanych zwrotów, pokazuje moment przejścia między światem baroku a wrażliwością klasycyzmu. W zestawieniu z ariami Hassego tworzy to obraz epoki, w której dworski ceremoniał coraz wyraźniej spotykał się z indywidualnym wyrazem i emocjonalną intensywnością.

Karłowicz i Dvořák: serenady pamięci i liryki

Koncert poświęcony 150. rocznicy urodzin Mieczysława Karłowicza przeniesie festiwalową opowieść z osiemnastowiecznego dworu w stronę późnoromantycznej liryki i orkiestrowej kantyleny.

W programie znajdzie się Serenada op. 2 na orkiestrę smyczkową — młodzieńcze dzieło Karłowicza, w którym elegancja klasycznej formy łączy się z emocjonalnością właściwą muzyce końca XIX wieku. Drugą część programu poświęconą kompozytorowi stworzy wybór pieśni op. 1 i op. 3 w opracowaniu Rafała Kłoczko na orkiestrę smyczkową i harfę. Utwory takie jak „Zawód”, „Śpi w blaskach nocy”, „Smutną jest dusza moja…”, „Pamiętam ciche, jasne, złote dnie…” czy „Mów do mnie jeszcze…” pozwolą usłyszeć Karłowicza jako twórcę głęboko lirycznego, skupionego na nastroju, słowie i wewnętrznym pejzażu emocji.

Dopełnieniem programu będzie Serenada na smyczki E-dur op. 22 Antonína Dvořáka — jedno z najpiękniejszych dzieł romantycznego repertuaru smyczkowego. Pogodna, śpiewna i pełna tanecznej energii, stworzy dla muzyki Karłowicza szerszy kontekst środkowoeuropejskiej wrażliwości: między liryzmem, ruchem, pamięcią tradycji i szlachetnością brzmienia orkiestry smyczkowej.